Şöyle bir baktım…

Yoktum, hiçtim, sen var ettin…

Artık ellere, gözlere, kulaklara, buruna ve diğer tüm azalara sahibim.

Bununla yetinmedin bana içinde yaşayacak güzel bir aile verdin.

Bununla yetinmedin karnımı doyuracak güzel nimetler verdin.

Bununla yetinmedin başımı sokacak sıcak bir yuva verdin.

Bununla yetinmedin …

Bununla yetinmedin bana islamı gösterdin.

Bununla yetinmedin bana iman verdin.

Bununla yetinmedin bana güç, kuvvet verdin.

Bununla yetinmedin …

 

Ben ne yapayım şimdi? Şükretsem kafi mi gelir?

Sadece şu nimetler bile var edicinin ne kadar Rahmet, İhsan ve İnayet sahibi olduğunu göstermez mi?